PUTRAJAYA – Syeikh Wazir Che Awang Al-Makki menegaskan kekerapan pertukaran kerajaan telah melemahkan ekosistem pondok dan menjejaskan nadi ekonomi, justeru beliau menyeru agar pentadbiran sedia ada dipertahankan hingga tamat penggal.
Seruan itu disampaikan pada Program Malaysia Bermunajat 2025 di Masjid Putra yang menyaksikan kehadiran ramai jemaah, dengan penekanan bahawa kestabilan adalah prasyarat kemajuan umat serta negara majmuk.
“Kita di Malaysia ini lima tahun satu kerajaan, (kadang-kala) dua atau setahun satu kerajaan,” katanya ketika menilai implikasi perubahan kuasa yang terlalu rapat jaraknya terhadap kesinambungan dasar.
“Dasar berubah menyebabkan pondok pun lemah dan malap, ekonomi malap, ini bukan cara Islam,” tegasnya sambil mengingatkan agar institusi tradisional tidak dijadikan mangsa percaturan politik jangka pendek.
Beliau turut mengimbau hubungan lama dengan Anwar Ibrahim termasuk bantuan kewangan untuk pelajar ASEAN ketika beliau menuntut di Pakistan, yang menurutnya meninggalkan kesan mendalam kepada usaha membangunkan modal insan.
Di gelanggang politik, blok pembangkang merancang Himpunan Turun Anwar pada 26 Julai dan kini menyasarkan 300,000 penyertaan, angka yang meningkat ketara berbanding sasaran awal 50,000 peserta.
Pada masa sama, perdana menteri pada 19 Julai mencabar pengkritiknya membawa usul undi tidak percaya di Dewan Rakyat jika benar mempunyai angka, sambil menegaskan proses peralihan kuasa wajib mengikut lunas perlembagaan dan demokrasi berparlimen.
Mengulas landskap yang tegang, Felo Kanan Majlis Profesor Negara, Datuk Dr Jeniri Amir, pernah mengingatkan bahawa gerakan menumbangkan kerajaan secara berterusan lazimnya meminggirkan kepentingan rakyat, menumbuhkan ketidakstabilan dan menambah kabus ketidaktentuan ekonomi.
Beliau menekankan bahawa obsesi perebutan kuasa cenderung mengalih fokus pentadbiran daripada agenda mendesak seperti kos sara hidup, pembaharuan institusi dan pemulihan pelaburan, sekali gus merencatkan daya saing negara.
Dalam bingkai itu, saranan agar persaingan politik dikekalkan dalam batas aman dengan menguji sokongan melalui Dewan dilihat lebih berdisiplin, sementara inisiatif pendidikan agama dan kebajikan rakyat tidak terhenti kerana pertukaran strategi saban musim.
Ulama pondok berkenaan pula merumuskan bahawa kestabilan bukan sekadar retorik, sebaliknya menentukan nasib kurikulum, biasiswa dan operasi asrama yang perlu dirancang mengikut siklus tahunan, bukannya terhuyung-hayang mengikut selera politik semasa.
Beliau memberi isyarat bahawa kekacauan dasar yang berulang akan menjejaskan keupayaan pondok untuk memodenkan infrastruktur serta memperkukuh kebolehpasaran graduan agama yang diperlukan dalam sektor sosial dan ekonomi masa kini.
Di tengah-tengah polemik, mesej “kekalkan kerajaan hingga tamat penggal” yang dilontarkan beliau dibaca sebagai panggilan supaya semua pihak mendahulukan kestabilan dan menyalurkan perbezaan melalui gelanggang institusi, bukan tekanan jalanan yang sukar diramal kesannya.
Serentak itu, beliau mengajak masyarakat memperluas peranan sokongan sosial dan derma pendidikan agar institusi pondok tidak putus dana setiap kali berlakunya pergolakan politik, sebagai langkah menutup jurang yang diakibatkan ketidaktentuan fiskal.
Penekanan kepada proses, disiplin Parlimen dan keutamaan rakyat menjadi inti yang menghubungkan seruan ulama, penegasan perdana menteri dan peringatan penganalisis, dengan harapan agar sentimen politik tidak menenggelamkan keperluan asas ekonomi serta pembangunan insan.
Beliau turut menegaskan bahawa sokongan terhadap kerajaan tidak menafikan hak bersuara pembangkang, sebaliknya menuntut semua pihak mematuhi garis undang-undang agar peralihan kuasa, jika berlaku, tidak memusnahkan keyakinan pasaran dan menjejaskan kehidupan harian rakyat.
Gagasan itu bertepatan dengan pengalaman beberapa tahun kebelakangan ini apabila percaturan politik yang kerap menyulut perubahan mendadak di peringkat tertinggi, sehingga menuntut kementerian dan agensi memulakan semula perancangan yang mengambil masa untuk matang.
Di sisi masyarakat, ketidaktentuan begitu diterjemah kepada kelewatan projek, pertindihan keutamaan dan penangguhan dana pendidikan, suatu realiti yang dirasai oleh jaringan pondok yang bergantung pada kesinambungan peruntukan dan rantaian sokongan komuniti.
Syeikh Wazir mengajak agar perbezaan dasar ditangani melalui semak dan imbang di Dewan Rakyat, memastikan hujah-hujah ekonomi, pendidikan dan sosial diuji secara telus serta direkodkan, supaya rakyat dapat menilai dengan adil dan keputusan dibuat berdasarkan data dan maslahat.
Beliau menutup seruan itu dengan keyakinan bahawa usaha memperkukuh pentadbiran yang sah akan membuka ruang lebih luas untuk memperkemas program pemerkasaan pendidikan agama dan pemulihan ekonomi yang inklusif, tanpa gangguan akibat retorik yang menghasut perbalahan berpanjangan.
